کاپی رایتینگ، جنرالیست شدن، زبان انگلیسی

یک سه‌گانه مخوف!

بی‌سوادان قرن ۲۱

۲۰ سال پیش می‌گفتند کسی که ۱۰ سال دیگر انگلیسی و کامپیوتر را «فول» نباشد، بی‌سواد است؛ در آن زمان واژه «فول» را نیز  با اشاره به باک بنزین فول استفاده می‌کردند – به معنای مسلط.

اما اکنون می‌بینیم که پس از ۲۰ سال، هنوز درصد عمده‌ای از مردم سطح زبان قابل قبولی ندارند.

—

تجربه شخصی

بدون شک در مسیر تحصیلی و شغلی خود من، اصلی‌ترین چرخ کمکی، همین مهارت زبان انگلیسی بوده است.

برای مدرسه و کنکور، برای درس‌ها و تحقیقات دانشگاه، برای کسب درآمد بعنوان معلم خصوصی، برای شروع مسیر کارمندی و در نهایت برای قدم گذاشتن در مسیر تولید محتوا و کاپی رایتینگ، زبان انگلیسی حکم ستون مرکزی تمام این‌ها را داشته است.

—

کاپی رایترِ جنرالیست

کاپی رایترهای حرفه‌ای معمولاً دانش عمومی وسیعی دارند که به آن دانش «جنرالیستی» می‌گویند.

دانش جنرالیستی جایی مابین دانش تخصصی و دانش خبرنگاری دارد.

در حقیقت سطح و عمق دانش را می‌توان در چنین طیفی قرار داد:

ژورنالیستی | جنرالیستی | اسپشیالیستی
(خبرنگاری | عمومی | تخصصی)

–

تفاوت دانش ژورنالیستی، جنرالیستی و اسپشیالیستی

•   ژورنالیستی (خبرنگاری): ویژگی اصلی آن سرعت بالا، سطحِ گسترده اما عمق کم است – بعلاوه توانایی تحقیق سریع و خلاصه‌سازی. هدف، فهمیدن «چه شده؟» و انتقال سریع و قابل‌فهم آن به مخاطب است.
•    جنرالیستی (عمومی): ویژگی اصلی آن داشتن دید وسیع و چندبعدی است. فهم مفاهیم کلیدی در چند حوزه مختلف، بدون اینکه فرد لزوماً متخصص عمیق یکی از آن‌ها باشد. هدف، اتصال نقطه‌ها و ترکیب مفاهیم برای حل مسئله یا تولید محتواست.
•   اسپشیالیستی (تخصصی): ویژگی اصلی آن عمق زیاد در یک حوزه محدود است. هدف، حل مسائل پیچیده و تولید دانش یا راه‌حل تخصصی در زمینه‌ای مشخص است.

–

دریا، برکه، چاه

• ژورنالیست به وسعت دریا و به عمق یک متر پیش می‌رود.
• جنرالیست به وسعت برکه و به عمق ۱۰ متر پیش می‌رود.
• اسپشیالیست به تنگنای یک چاه و به عمق ۱۰۰ متر پیش می‌رود.

—

نگاه سیستم آموزشی

سیستم آموزشی مدرسه و دانشگاه از ما متخصص می‌سازد، اما وقتی وارد بازار کار می‌شویم، درمی‌یابیم که برای پول‌سازی باید فروش و کاپی رایتینگ بلد بود – در نتیجه، باید نگاه جنرالیستی پیدا کرد.

از آنجا که این نگاه با ذهنیتی که مدرسه در ما کاشته در تضاد است، در ابتدا در برابر آن مقاومت می‌کنیم؛ اما در نهایت کسانی موفق می‌شوند که بتوانند این نگاه جنرالیستی را در کنار تخصص خود به کار بگیرند.

—

ضرورت زبان انگلیسی

برای کسی که می‌خواهد نگاه جنرالیستی پیدا کند، یادگیری زبان انگلیسی یک ضرورت جدی است. بخش بزرگی از منابع دست‌اول دنیا در حوزه‌های مارکتینگ، رفتار مصرف‌کننده، تبلیغات و کاپی رایتینگ، ابتدا به زبان انگلیسی منتشر می‌شوند. بسیاری از این منابع یا هرگز ترجمه نمی‌شوند یا با چندین سال تأخیر به دست مخاطب فارسی‌زبان می‌رسند.

در حوزه‌ای مانند کاپی رایتینگ، زبان فقط وسیله انتقال اطلاعات نیست؛ بلکه خود بخشی از مهارت است. وقتی کتابی درباره متقاعدسازی یا کاپی رایتینگ به زبان اصلی می‌خوانی، علاوه بر یادگیری مفاهیم، عملاً سبک نوشتن، ریتم متن و شیوه هدایت مخاطب توسط نویسنده را مشاهده می‌کنی. این ظرافت‌ها در ترجمه تا حد بسیار زیادی از بین می‌روند.

—

جمع‌بندی

با تمام مطالبی که در این درس مطرح کردیم، به این نتیجه می‌رسیم که:

«نه! این‌طور نیست که اگر کسی زبان بلد نباشد بی‌سواد است.»

اما واقعیت این است که برای موفقیت بیشتر و سریع‌تر در تمامی زمینه‌های مرتبط با مارکتینگ، تسلط به زبان انگلیسی یک عامل بسیار تعیین‌کننده است.

—

درد مشترک

قطع به یقیقن حتی پیش از این درس هم برای بیشتر ما واضح بوده که یادگیری زبان انگلیسی چقدر مهم است. به همین خاطر هم اکثر افراد بالاخره از یک نقطه‌ای در زندگی شروع به مطالعه زبان می‌کنند. اما مشکل اینجاست که درصد بسیار کمی آن را به سرانجام می‌رسانند.

به‌عنوان کسی که نمره تافل ۱۰۷ دارم و ۵ سال زبان تدریس کرده‌ام، برای درمان این درد مشترک، یعنی قفل شدن مسیر یادگیری زبان، راهکارهایی دارم که در پست بعدی آن‌ را مطرح خواهم کرد.

–

*پست بعدی اضافه شد

—